afff — Tue, 15 Dec 2009 21:04:04 GMT

ر فته بودم سر حوض

تا ببینم شاید ، عکس خود را در آب

آب در حوض نبود

ماهیان می گفتند :

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی

همت کن

و بگو ماهی ها ،

حوضشان بی آب است .

باد می رفت به سر وقت چنار

من به سر وقت خدا می رفتم

« سهراب سپهری »

بعضی ها...

afff — Wed, 02 Dec 2009 14:28:57 GMT

بعضی ها میگویند ما حوصله ی عاشقی را نداریم ولی اونا نمیدونن که خدا با چه عشقی جهان و انسانها رو به وجوود آورده و انسان با چه عشقی برای معشوقش کار میکنه و دریا با چه عشقی خودشو به ساحل میرسوونه تا ساحل برای یه بارم که شده ببوستش

خدا

afff — Tue, 23 Jun 2009 15:40:18 GMT

الو ، سلام منزل خداست؟

اين منم مزاحمي که آشناست

هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است

ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداست

شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است

به ما که ميرسد ؛

چرا حساب بنده‌ هايتان جداست

:D

afff — Mon, 22 Jun 2009 11:05:53 GMT

سلام تابستوووووووووون

afff — Thu, 05 Feb 2009 19:48:23 GMT

ای کـــاش دلـــم اســیـــر و بــیـمار نبود

در بـــنـــد نــــگاه او گــــرفــتــار نــبـود

من عاشق واو زعشق من بی خـبر است

ای کــاش دل و دلــبــــر و دلـــدار نـبود

afff — Sat, 06 Dec 2008 08:03:25 GMT

من این شعر رو تو یه مینی بوس دیدم خیلی خوشم اوومد قشنگ بود....قشنگ نیست؟؟

تا توانی در جهان با هر کسان یکرنگ باش

قالی از صد رنگی اکنون زیر پا افتاده است

زندگی

afff — Wed, 30 Jul 2008 13:12:09 GMT

زندگی کتابی است پرماجرا هیچگاه آنرا به خاطر یک ورقش دور مینداز

هراسانم

afff — Wed, 09 Apr 2008 12:05:18 GMT

من از سیاهه ظلمات مه آلود شبهایت که مهتابی نیست در آن ،هراسانم

من از آفتاب خرسندم ولیکن از وهم اندودِ خوشه های گندم زارت نوید این نور عجیب و آبی رنگ که به گمانم به قهرانم تابیده است ،هراسانم

من از نی نی چشمان مات سیاه رنگت که گویی ستوقی هرگز به روانم ارزانی نداشته ،هراسانم

رفیق نا رفیق بی گمان من در این زمستلن انسان کش نمیمیرم گرمم کن به لبخندی که من سخت محتاج لبخندم ولی شاید من از لبخند سردت که هیچگاه حتی لحظه ای نشکفته است در اندک بهار جان بی روحم،هراسانم

من از این وحشت مبهم که افتاده است در کالبد مرگموزندگی را در این مطلقکده سخت تار می بینم ،هراسانم

عزیز من ، نا گریز جاده، من پاهایم رابه دوش کشیده ام با قلبم به سوی تو می آیم من از محو شدنتدر پیچ و تابِ این مسیر مه آلود ،هراسانم

کندو دارد می سوزدولی تقصیر من چیست هوا تب دار و سوزان است من از پیاپی نیش هایت که به تنم یک به یک می نشیند و تنها زجه هایم را گلهای پر شهدت که مرا فرا گرفته شنیده اند ،هراسانم

من از ضخامتریسمانهایی که امروز می توانم به گردن بیاویزم و خود را حرامم کنم،خوفی ندارم من از طنابی که از جنس موههای توست واکنون طناب دارم شده است، هراسانم

من از پیکر پیچیده عمرت و شاید عمق روحت که گوییبا من نیست ، هراسانم

من از شوق دیدنت ای بانوی سپید پوش صبح، از دگرگونی مژگانت ،هراسانم

تو اقیانوس نگاهی من از خشکی برهوت،من از نگرانی هایی که به آن نظر نمی افکنی،هراسانم

من قلب یخ زده ا ،عشق من سرد و تو خالیست من از دوزخ آتشین لبهایت، هراسانم

گرچه من سنگ خارایمولی تو برگ نازِ گلی من از انحنای ابروی تو هراسانم

نیم نگاهی انداز شب منجمد من منتظر است ثانیه ها در گذرند. تیک تاک،ثانیه ها در گذرند تیک تاک نیم نگاهی انداز، من از آن شراره عشقت که می سوزاندم ، هراسانم

من در اعماق این برکه عمیق که همه ماهی هایش جان داده اند و مردار گشته اند،اسیر هیچم،دست نوازشی باش صیاد من،من از غرق شدن باکی ندارم من از سردی دستان تو،هراسانم

من از آن صبح صادق و سپید که شفق ، گلگونش کرده باشد ولی تو خورشید نباشی هراسانم

دستانم بسته است،قلبی برای تپیدن نمانده ،خونی در شریان نیست در رگ زندگی،پلک هایم از ترس بر هم نمی مانند من از خستگی که در صورتت هست،هراسانم

نومیدی در من خزیده،یأس بسترم شده،هیچ چیز سحرم نمی کند و من از امیدی که هرگز به من ندادی ،هراسانم

من از سیلاب تنت که سوگند خورده اند درخت بی جان هستی ام را ریشه کن کنند،هراسانم

من از دریای بی کران تو که ساحلی ندارد که به تماشایش بنشینم،هراسانم

من از بلندای درخت به فلک کشیده ات که دست روحم به میوه هایش نمی رسد،هراسانم

نیمه ی پر لیوانی بودم، مرا نوشیدی،کبوترم ققنوس شد،من از آتشی که بر پرهایم نشسته هراسانم

من از کاخ پر شکوه آرزوهایت که پای عمیق ترین رویاهایم نای رسیدن به آنها را ندارد،هراسانم

ریشه هایم خشکید، همه رودها از تو سر آغاز می گیرند،تو دریایشیرینی باور کن تو دریای شیرینی،من از امواج سهمگین موجهایت هراسانم

رهگذری با خود می گفت : باران بیشرمانه در حال آمدن است شاید فردا سیلی همه جا را بگیرد ولی من که تنها لاله این دشتم از سیل اشکهای تو هراسانم

تو سراسر موجی ای سرشار از خود،رنگین کمان باور من،من سرتا سر دریایی بی آب و صدف و ماهی،من از فردای بی تو بودنم هراسانم

من از غروب عاطفه ام که در وسعت حکومت توست بر قلبم، هراسانم

برج های خالی از سکنه چه بیهوده رشد کرده اند در این شهر خراب ،شهرمن در دل توست،من از کشش گام هایت بر سنگفرش دلم هراسانم

غرورت،غرورم را صد تکه کرده است ولی من از جراحیتکرار به هم پیوستن هراسانم.

علی.م

afff — Mon, 24 Mar 2008 14:51:43 GMT

عیدتوووون مبارک

afff — Sun, 02 Mar 2008 13:50:19 GMT

اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سو سوي غريبي است , غمي نيست . همين انتظار رسيدن شب برايم کافي است

آف++++++++++++++عشق

بعضی ها...

خدا

:D

زندگی

هراسانم