رنگ ديوار اتاقم آبيست
تنهايي من نارنجيست
آري،زندگي قفسي است از آهن و سرب
رنجشي است كه در آن خواب نيست
در حياط خانه ي ما حوضيست
در كنار حوض هم
اطلسي ها مرده اند
گل ها پژمرده اند
عشق ها پوچيده اند
چشم هايم تاريكي و شب را بهترديده اند
آسمان تاريك ،تاريك است
قلب من غمگين،غمگين است
سالها ماندم در آغوش عذاب
زندگي سخت است،عشق بي حد وحساب
شاعر: سنا
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386ساعت 17:3 توسط امير
|
