در اين تاريکي و سرماي پهناور
در اين تنهايي و چشمهاي اشک آور
در اين بودن
در اين خفتن
در اين تنها تو را گفتن تو را جستن
در اين چون اشک ناليدن، باريدن
و چون پروانه گرد شمع چرخيدن
در اين رفتن، در اين ديدن،
در اين تنها تو را چيدن، تو را بردن
و چون گل از درون ساقه خشکيدن ولي چيدن، تو را چيدن
تو را خواهم در اين دنيا
تو را تنهاترين تنها

تا كه بودیم نبودیم كسی ، كشت ما را غم بی همنفسی ، تا كه رفتیم همه یار شدند ، خفته ایم و همه بیدار شدند ، قدر آئینه بدانیم چو هست ، نه در آن وقت كه اقبال شكست...